Sinterklaas stopt: wie wordt de nieuwe Sint in 2026?
“Sinterklaas stopt” stond half september ineens overal, en dat klopt net niet. Wat er gebeurde: Stefan de Walle, die vanaf 2011 de Sint speelde in Het Sinterklaasjournaal, legde zijn rol neer. De intocht gaat gewoon door, op zaterdag 14 november in Grave. Alleen weet op dit moment nog niemand wie er van de loopplank af komt.
Wat er precies is gebeurd
Stefan de Walle (61) maakte op woensdag 16 september 2026 bekend dat hij per direct stopt. Hij deed dat in precies de bewoordingen die de NTR al vijfentwintig jaar aanhoudt: hij speelde geen Sinterklaas, hij was “adviseur van de landelijke Sint”. Zijn afscheidszin ging rechtstreeks naar de kijkers: “Aan alle kleine en grote kinderen van Nederland zeg ik: Het was me een eer en een genoegen. Wees lief voor elkaar! Dag Hoor!” (NOS)
Die formulering is geen woordspelletje maar de hele constructie. Het Sinterklaasjournaal, dat op 14 november 2001 voor het eerst werd uitgezonden, houdt consequent vol dat Sinterklaas echt bestaat. Een acteur kan dus stoppen. De Sint niet.
Wie wordt de nieuwe Sinterklaas?
Op het moment van schrijven, 19 september 2026, heeft de NTR geen naam bekendgemaakt. Wat wel vaststaat zijn de twee data waarop je het antwoord ziet:
- Maandag 9 november 2026: de eerste aflevering van Het Sinterklaasjournaal, waarin de nieuwe Sint voor het eerst te zien is.
- Zaterdag 14 november 2026: de landelijke intocht in Grave, live vanaf 12.00 uur op NPO 3.
In de showbizzpers circuleren namen. Acteur Daan Schuurmans werd genoemd en heeft dat zelf ontkend; andere namen komen van kijkcijferwatchers en niet van de omroep. Zolang de NTR zwijgt is het gissen, en de kans is groot dat de omroep het bewust laat aanlopen tot 9 november. Wil je het zeker weten zonder de speculatie: kijk die maandag mee. Alle praktische informatie over de dag erna staat in ons overzicht van de sinterklaasintocht van 2026 in Grave.
Dit is pas de tweede wissel in 25 jaar
Dat het zo veel aandacht krijgt is terecht, want het gebeurt bijna nooit. In het hele bestaan van Het Sinterklaasjournaal zijn er maar twee Sinterklazen geweest: Bram van der Vlugt van 2001 tot en met 2010, en Stefan de Walle van 2011 tot en met 2025 (Wikipedia). Van der Vlugt deed de landelijke intocht al sinds 1986, dus die twee mannen samen dekken veertig jaar Nederlandse sinterklaasherinneringen.
Interessanter dan de namen is hoe de vorige wissel werd opgelost. Op 21 mei 2011 zond de NTR een extra aflevering uit waarin Sinterklaas zelf vertelde dat de samenwerking met Van der Vlugt na vijfentwintig jaar eindigde, en dat die het Grote Boek als afscheidscadeau mocht houden (Wikipedia). De wissel werd dus niet verzwegen en ook niet uitgelegd als een acteurswissel. Hij werd binnen het verhaal opgelost, met een afscheid dat kinderen konden volgen.
Waarom dat uitmaakt zie je terug in de kijkcijfers. De openingsaflevering van 10 november 2025 trok 1.790.000 kijkers lineair en kwam met zes dagen uitgesteld kijken uit op 2,33 miljoen, waarmee het jarenoude record uit 2023 sneuvelde (Televizier). Dit is geen kinderprogramma dat toevallig goed loopt. Het is het gezaghebbendste sinterklaasmedium van het land, en wat daar gezegd wordt is voor een groot deel van de kinderen simpelweg wat er waar is.
Hoe leg je het uit aan je kind?
Eerlijk: hier bestaat geen onderzoek over. Ik heb gezocht naar literatuur over hoe kinderen omgaan met een wisselend gezicht van een figuur waarin ze geloven, en wat er is gaat over het moment waarop het geloof juist stopt, niet over de continuïteit ervan. Dat is een ander onderwerp, waarover we eerder schreven bij de vraag wanneer kinderen stoppen met geloven in Sinterklaas. Het gat hardop benoemen lijkt me nuttiger dan het opvullen met stelligheid.
Wat er wel is: kinderen hebben deze vaardigheid allang. Elk kind dat in november twee verschillende Sinterklazen in één winkelstraat tegenkomt, heeft daar een verklaring voor gekregen of zelf bedacht. Hulpsinterklazen, en de echte is er maar één. Datzelfde raamwerk dekt een nieuw gezicht op televisie moeiteloos, zonder dat jij er iets aan hoeft toe te voegen.
Drie dingen die in de praktijk helpen:
- Kijk samen vanaf 9 november. Het programma doet de uitleg. Jij hoeft niet de bron te zijn, en dat scheelt je een gesprek waar je zelf niet uitkomt.
- Loop er niet op vooruit. Merkt je kind niets, dan is er niets.
- Vraagt je kind er wel naar, zeg dan zo min mogelijk. “Ja, hij ziet er anders uit hè” is een compleet antwoord. De vervolgvraag stelt een kind zelf wel, als hij er is.
Wat ik bij mijn eigen kinderen zie, is dat ze naar details kijken en niet naar identiteit. Andere handen, een andere stem, een baard die anders valt: dat valt ze op. De conclusie “dit is een andere man” trekken ze veel later dan volwassenen denken, en meestal pas als iemand hem voor ze trekt.
Wanneer je hier beter niets mee doet
Bij kinderen onder ongeveer vier speelt dit niet. Die houden geen gezichten bij over een jaar heen en hebben dus geen probleem dat opgelost moet worden. Zit je kind juist in de fase waarin het begint te twijfelen, dan is dit nieuws een slecht aangrijpingspunt: je gaat het gesprek dan aan op jouw moment in plaats van dat van je kind, en dat is precies de verkeerde volgorde. En in gezinnen zonder sinterklaastraditie is het gewoon een berichtje over een acteur.
En zonder iets te kopen
Het eerlijke antwoord op “wat moet ik hiermee” is vaak: niets, en dat is prima. Zet op 9 november de televisie aan, kijk mee, en laat het programma zijn werk doen. Wil je er meer van maken, dan kost dat niets: bedenk aan tafel samen hoe het volgens jullie gegaan is met die overdracht in Spanje. Kinderen vullen zoiets beter in dan welk script ook, en de bibliotheek heeft genoeg sinterklaasboeken om de weken tot 5 december mee te vullen.
Wie het verhaal vertelt, bepaalt hoe de Sint eruitziet
Wat deze wissel blootlegt, is dat Sinterklaas geen persoon is maar een rol die door verhalen in stand wordt gehouden. In 2011 was één extra uitzending genoeg om veertig jaar aan herinneringen door te geven aan een nieuw gezicht. Het verhaal bepaalde wie de Sint was, niet andersom.
Thuis ben jij die verteller. En dan is er geen enkele reden waarom je kind in dat verhaal een toeschouwer moet zijn. Een sinterklaasverhaal met je kind als hoofdpersoon draait het om: niet je kind dat kijkt naar wat Sinterklaas doet, maar je kind dat er zelf middenin zit, met jou erbij als je dat wilt. Je bedenkt het avontuur zelf, en in een gepersonaliseerd kinderboek met de naam van je kind staat het daarna zwart op wit in de kast.
Over een paar jaar weet je kind niet meer welke acteur er in 2026 stopte. Wat wel blijft is welk verhaal er thuis verteld werd, en wie daarin de hoofdrol had.